Głównej zawartości

PROGRAM OGRANICZANIA ZDROWOTNYCH NASTĘPSTW PALENIA TYTONIU

 

    PROGRAM  OGRANICZANIA  ZDROWOTNYCH  NASTĘPSTW  

PALENIA TYTONIU W POLSCE  

na  lata 2010-2013

 

               

 ZAŁOŻENIA PROGRAMU NA LATA 2010-2013

Cel strategiczny:

Zmniejszanie zachorowań, inwalidztwa i zgonów wynikających z palenia tytoniu (choroby układu krążenia, nowotwory złośliwe, nienowotworowe choroby układu oddechowego, zgony niemowląt) przez zmniejszenie ekspozycji na dym tytoniowy.

 

Cele szczegółowe:
1.   Zwiększenie odsetka osób, które nigdy nie wypaliły żadnego papierosa wśród:

      Dzieci i młodzieży z 65% do 67%
     Ludzi wchodzących w dorosłe życie, w wieku 20-29 lat wśród mężczyzn z obecnych 45% do 47 % i 

      kobiet z obecnych 64% do 66% 
      Zmniejszenie odsetka młodzieży palącej tytoń w wieku 15-19 lat z obecnych 12,4 % do 10%
      Zwiększenie odsetka młodzieży w wieku 16-19 lat, która zaprzestaje palenia tytoniu

      z obecnych 5% do 15%
2Zmniejszenie odsetka codziennych palaczy tytoniu, w wieku powyżej 20 lat wśród mężczyzn z 

      obecnych 34% do 32 % i kobiet z obecnych 23 do 22%
3.  
Zmniejszenie odsetka dzieci narażonych na dym tytoniowy z obecnych 48% do 24%
4.   
Zmniejszenie odsetka kobiet w ciąży palących tytoń i narażonych na wdychanie dymu tytoniowego

     z obecnych 30% do 10%

    

Warunek osiągnięcia celu

    Styl życia wolny od dymu tytoniowego to element kultury i zasad funkcjonowania 
    społeczeństwa. Cel ten może być osiągnięty tylko wtedy, gdy w jego realizację 
    zostaną zaangażowane wszystkie środowiska mające wpływ na kształtowanie 
    postaw i zachowań prozdrowotnych: rodzina, szkoła, środowisko nauki, pracy i 
    rozrywki oraz inne grupy społeczne o wysokim prestiżu i silnym oddziaływaniu na 
    resztę społeczeństwa (np. aktorzy, piosenkarze, dziennikarze, księża, 
    nauczyciele,  sportowcy).

    Strategia działania

  1. Wzrost poziomu wiedzy w zakresie szkodliwości palenia tytoniu i zysków
      płynących z niepalenia oraz nabycie przekonania o konieczności dbania o 
      zdrowie swoje i innych.
  2. Podniesienie jakości i skuteczności działań podejmowanych przez instytucje
     odpowiedzialne i sprawujące nadzór, na rzecz ograniczania palenia tytoniu i
     ekspozycji na dym tytoniowy oraz nad obrotem wyrobami tytoniowymi, a także
     nad przestrzeganiem obowiązujących przepisów.
  3. Wzrost świadomości społeczeństwa w zakresie szkodliwości palenia tytoniu i
      nabycie przekonania o konieczności zerwania z nałogiem przy zastosowaniu 
      różnych metod oddziaływania oraz terapii.
  4. Podniesienie poziomu wiedzy i umiejętności związanych z korzystaniem z opieki 
      zdrowotnej oraz poprawa dostępności do specjalistycznego leczenia
      uzależnienia od tytoniu.